ز ليلايي شنيدم  يا علي گفت      ***                   به مجنون چون رسيدم يا علي گفت

 مگر اين وادي دارالجنون است     ***                    كه هر ديوانه ديدم يا علي گفت

نسيمي غنچه اي را باز مي كرد    ***                    به گوش غنچه كم كم يا علي گفت

چمن با ريزش باران رحمت           ***           دعايي كرد و او هم يا علي گفت

يقين پروردگار آفرينش                 ***           به موجودات عالم يا علي گفت

دلا بايست هر دم يا علي گفت     ***           نه هر دم بل دمادم يا علي گفت

به هر روز و به هر شب يا علي گفت***         به هر پيچ و به هر خم يا علي گفت

خمير خاك آدم را سرشتند            ***           چو بر مي خواست آدم يا علي گفت

علي در كعبه بر دوش پيمبر          ***           قدم بنهاد وآن دم يا علي گفت

عصا در دست موسي اژدها گشت ***           كليم آنجا مسلّم يا علي گفت

ز بطن حوت ، يونس گشت آزاد     ***            ز بس در ظلمت يم يا علي گفت

به فرقش كي اثر مي‌كرد شمشير  ***          شنيدم ابن ملجم يا علي گفت

مگر خيبر ز جايش كنده ميشد     ***            يقين آن دم علي هم يا علي گفت

 

 

*****************************************************************************

 

شبی در محفلی ذکر علی بود

شنیدم عاقلی فرزانه فرمود:

اگر دوزخ به زیر پوست داری

نسوزی گر علی را دوست داری

اگر مهر علی در سینه ات نیست

بسوزی گر هزاران پوست داری

 

*****************************************************************************

 

در برج ولا مهر جهانتاب علی است

در شهر علوم سرمدی، باب علی است

از اول خلقت جهان تا محشر

مظلوم ترین شهید محراب، علی است

 

*****************************************************************************

 

آنجا که علی واسطه ی فیض خداست

برغیر علی هر که کند تکیه خطاست

با مدعیّان کور باطن گوئـیـد

آنجا که خدا هست و علی نیست کجاست؟

 

منبع: http:\\www.ompc-velayat.blogfa.com

*****************************************************************************

یارب این ماه کدامین مه و امشب چه شب است ***  که فلک غرق نشاط است، زمین در طربست

شد مگر چشم مه امشب به جمالی روشن      ***   کاین چنین خرم و تابنده و پر خنده لبست

آری از منظره ماه و کواکب پیداست                 ***      که شب سیزده ماه شریف رجب است

گوش دل باز کن ای بی‌خبر از عالم غیب          ***       تا منادی دهدت مژده که امشب چه شبست

مژده جبریل امین از عرش برین                  ***   که مبارک شب میلاد امیر عرب است

ذات اقلیم ولایت که همایون ذاتش              ***    مطلع نور حق و آئینه ذات ربست

مه خورشید و زمین و فلک و لیل نهار          ***    به ولای علی و آل علی منتسب است

علی عالی اعلی اسدالله که او                 ***    گردش دایره کون و مکان را سبب است

با چنین جلوه که از پرده برون آمده‌ای          ***    که کنم جان به فدای تو نه جای عجب است

هر که با خط ولای تو رود در دل خاک          ***     فارغ از محنت و آسوده ز رنج و تعب است

در پی رزم پی کشتن روبه صفتان               ***       همچو شیریست که در حالت خشم و غضب است

نرسد شهد به شیرینی گفتار علی           ***     که کلامش چو درختی‌ست که غرق رطب است

خلق را دوستی شاه ولایت روحی است    ***     که روان در تن و شریان و ورید و عصب است

دم فرو بند «رسا» قطره به پیش دریا        ***      عرض اندام نمودن نه طریق ادب است    

(دکتر قاسم رسا)

*****************************************************************************

 

نوشته بر در فردوس کاتبان قضا              ***         نبي رسول و وليعهد حيدر کرار

ز نام اوست معلق سما و کرسي و عرش***         ز ذات اوست مطبق زمين بدين هنجار

علي امام و علي ايمن و علي ايمان       ***         علي امين و علي سور و علي سردار

علي عليم و علي عالم و علي اعلم       ***         علي حکيم و علي حاکم و علي مختار

علي نصير و علي ناصر و علي منصور     ***         علي مظفر و غالب علي سپهسالار

علي عزيز و علي عزت و علي افضل     ***          علي لطيف و علي انور و علي انوار

عليست فتح فتوح و عليست راحت روح  ***          عليست راحت روح و عليست کوه وقار

علي سليم و علي سالم و علي مسلم ***          علي قسيم قصور و عليست قاسم نار

علي نعيم و علي نعمت و علي منعم    ***          علي بود اسدالله قاتل کفار

علي ز بعد محمد ز هر که هست به است***           اگر تو مؤمن پاکي بکن به اين اقرار      

(منسوب به حافظ  شيرازي)

*****************************************************************************

 

 

 

به جز از علي نباشد به جهان گره‌گشايي     ***     طلب مدد از او کن چو رسد غم و بلايي

چو به کار خويش ماني در رحمت علي زن     ***    به جز او به زخم دل‌ها ننهد کسي دوايي

ز ولاي او بزن دم که رها شوي ز هر غم       ***    سر کوي او مکان کن بنگر که در کجايي

بشناختم خدا را چو شناختم  علي را          ***     به خدا نبرده‌اي پي اگر از علي جدايي

علي اي حقيقت حق علي اي ولي مطلق   ***      تو جمال کبريايي تو حقيقت خدايي

نظري ز لطف و رحمت به من شکسته دل کن***    تو که يار دردمندي تو که يار بينوايي

همه عمر همچو "شهري" طلب مدد از او کن  ***   که به جز علي نباشد به جهان گره‌گشايي  

(عباس شهري)

منبع : http:\\www.eteghadat.com